Multitalent

Of zijn X-factor nu aan zijn haar te danken is of niet, laten we voorlopig in het midden, maar zijn favoriete dier is ongetwijfeld een leeuw. Voordat hij zich bij de Red Lions aansloot, was Arthur al een multitalent en sportfanaat in hart en nieren. Hij was zelfs bijna tennisser geworden, net als Roger Federer, een van zijn grootste idolen. Op 5-jarige leeftijd werd hij lid van de KHC Dragons in Brasschaat, de lokale hockeyclub die een opmerkelijke hoeveelheid talent voortbrengt en de grootste leverancier is van onze Red Lions.

Zijn talent bleef niet lang onopgemerkt, want op 15-jarige leeftijd werd Arthur geselecteerd voor hun zeer sterke eerste elftal. Nog geen jaar later sloot hij zich aan bij de Red Lions en werd daarmee hun jongste speler.

“Het mooie is dat mijn ouders me altijd de vrijheid gaven om te kiezen wat ik leuk vond. Ik werd nooit in een bepaalde richting gedwongen. Ik deed de dingen die ik leuk vond. Het enige wat van me verwacht werd, was toewijding. Toen ik eenmaal mijn keuze had gemaakt, vonden ze dat ik bij elke training en elke wedstrijd alles moest geven. Dat was geen probleem voor me. Ondanks het drukke sportprogramma vonden mijn broer en ik altijd nog tijd voor extra training in de tuin.”

Antwerpse handen

Arthur zul je nooit betrappen op ijdelheid of zelfverheerlijking. Hij is zo nuchter als hij is en blijft opmerkelijk kalm onder alle lof, succes en prijzen.

“Mijn vrienden noemen me vaak 'chansaar', wat zoiets betekent als 'gelukkige klootzak'. Je hoeft alleen maar een beetje hockey te spelen., Dat zeggen ze wel, maar terwijl zij op zaterdagavond uitgaan, lig ik nog in bed te slapen. Voordat ze op hun luie zondag eindelijk uit bed komen, heb ik al uren op het veld doorgebracht. Het is waar dat ik het geluk heb dat ik elke dag kan doen wat ik het liefst doe, maar topsport vereist offers en je moet bereid zijn die elke dag te brengen. Elke topatleet weet wat ik bedoel.”

Als je hem vraagt ​​of hij deze prijs heeft gekregen vanwege een buitengewoon talent of omdat hij gewoon beter en harder werkt dan de rest, verwijst hij naar Antwerpen:

“Misschien heb ik gewoon goede handen?”

Het winnen van het WK

De beste hockeyspeler ter wereld heeft geen langetermijnplannen; het winnen van het WK in december is een doel op zich dat voldoende is. Zijn team is essentieel in alles wat hij doet, hun doel is zijn doel, en in alles wat hij zegt en doet, staan ​​zij centraal.

Arthur Van Doren: “Ik ben ongelooflijk vereerd om beide prijzen te winnen, des te meer omdat de andere genomineerden ongelooflijk getalenteerde atleten en geduchte tegenstanders zijn. Ik had dit niet zien aankomen, nee. Maar niets hiervan zou mogelijk zijn geweest zonder mijn teamgenoten, de staf en de coaches. Zij hebben me gemaakt tot de atleet die ik vandaag ben, daarom voel ik al mijn dankbaarheid jegens hen. Ik wil deze prijzen aan hen allen opdragen.”